Nehiries

İnsanları anlamaya çalışmıyorum, en azından bilinçli olarak. Sadece çoğu insanın gözden kaçırdığı detaylar gözüme takılıyor.

Birinin seçtiği kelimeler, bir cümlenin gereğinden uzun sürmesi, kahkahaların zamanlaması, bir konudan özellikle kaçılması…

İnsanlar ilginç canlılar. Çoğu zaman söyledikleri şeyleri değil, korumaya çalıştıkları şeyleri dinlemek gerekiyor.

Bu yüzden insanlara kolay kolay “iyi” ya da “kötü” diyemiyorum.

Biraz fazla şey görüyorum.

Biraz fazla şey düşünüyorum.

Ve bazen insanların kendileriyle ilgili fark etmediği şeyleri, onlar anlatmadan hissedebiliyorum.

Bu bir meziyet mi emin değilim çünkü insanları anlamak bazen onları affetmeyi kolaylaştırıyor.

Affetmek ise her zaman iyi bir fikir değil.

Yine de anlamayı seçiyorum çünkü dünyadaki en sıradan görünen insanın bile içinde kimsenin bilmediği bir evren taşıdığına inanıyorum.